Mikroekspresije u neverbalnoj komunikaciji su drugi naziv za facijalnu ekspresiju (izraz lica, mimika). One su spontani, nenamerni, nehotični pokreti lica koje uzrokuju kontrakcije facijalnih mišića. Osnovna karakteristika ovih pokreta je da su oni prouzrokovani emocijama koje ljudi u datom trenutku osećaju i traju kraće od pola sekunde.

Mikroekspresiju se otkrili Hagard (Haggard) i Isak (Isaack) 60ih godina prošlog veka. U svojoj studiji iz 1966. naveli su kako su otkrili ove „mikromomentne“ ekspresije tokom „skeniranja filmova sa psihoterapijskih sesija, tragajući za pokazateljima neverbalne komunikacije između terapeuta i pacijenata“.
Ekman (Ekman) i Frizen (Friesen) su napravili proboj u istraživanju facijalnih ekspresija i potvrdili su da postoji sedam osnovnih emocija koje su zajedničke za sve narode i kulture širom sveta. Dobro je znati da je Darvin (Charles Darwin) još 1872. godine prvi pisao o mikroekspresijama u knjizi „Ispoljavanje emocija kod ljudi i životinja“ („The expression of the emotions in man and animals“). Pol Ekman (Paul Ekman) je, kroz svoju istraživačku studiju u kojoj se bavio emocijama i njihovim odnosom sa facijalnim ekspresijama, podigao Darvinov rad na viši nivo dokazujući  da mikroekspresije nisu kulturološki određene, već da su u osnovi biološke i da su univerzalne za sve kulture širom sveta. Ekman je 1976. godine, zajedno sa Volasom V. Frizenom (Wallace V. Friesen) učestvovao u razvijanju „Kodiranog sistema facijalnih akcija“ (Facial action coding system – FACS), sistema koji taksonomizuje facijalne ekspresije kod ljudi. Ovaj sistem i dan-danas koriste psiholozi, istraživači i animatori.